Ludzie, ja jestem kompletnie zielona w tych sprawach. Owszem, używam komputera, piszę maile, serfuję w necie itd, itp, nawet zdarzało mi się zrobić zakupy przez internet, ale pewnych rzeczy zupełnie nie łapię. To znaczy, nie jestem ograniczona, tylko mam jakąś naturalną barierę przed tymi wszystkimi nowościami :-)) Celowo bojkotuję facebooka, nie mam pojęcia co to jest twitter itp. Po prostu dla mnie pewne rzeczy mogą nie istnieć. I tak jest też teraz - chciałam zarejestrować się, żeby móc wpisywać komentarze na blogu moich znajomych, żeby wiedzieli, że to ja, a nie jakiś anonim i oto wyszedł mi z tego blog :-)) Trochę się udało, bo przy moich komentarzach pojawia się moje zdjęcie i imię.
Przy okazji czytania bloga znajomych znów naszły mnie przemyślenia o literackim powołaniu :-) Człowiek sobie tak myśli któregoś dnia, że przecież na pewno sam też mógłby napisać książkę, opowiadanie, esej czy choćby felieton do gazety. Ale kto chciałby to czytać? Odrzucasz więc pomysł o pisaniu. A tutaj pojawia się okazja, żeby trochę anonimowo i bez robienia sobie wielkiej nadziei o karierze pisarskiej, podzielić się z innymi swoimi przemyśleniami, sposobami na ogarnięcie naszego świata i rzeczywistości wokół. I tak sobie myślę, że przez moją niewiedzę, wydarzyło się coś, co będzie mi sprawiać przyjemność, czyli bazgranie o tym i o owym. Pewnie nie będę robić tego zbyt często, ale zawsze. A może kogoś zainteresują moje dywagacje i głupotki?
Tak więc bez wielkiej pompy zaczynam pisanie lub raczej pisanki od czasu do czasu.
Pozdrawiam
Aga
środa, 22 września 2010
bez tytułu :-)
Hm... Ja wcale nie chcę bloga, ale skoro już jest, to może kiedyś zacznę pisać. Zobaczę
Subskrybuj:
Posty (Atom)